ΑΝΤΙΓΝΩΣΗ. ΤΑ ΔΕΚΑΝΙΚΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

O χριστιανισμός έχει μία και μοναδική ιδεολογία στην πραγματικότητα: Την Αντιγνώση.

Έκανε θεολογία μια ιδεολογία συμφερόντων και ασήμαντης βάρβαρης μειοψηφίας

-Πως;
-Με την έσχατη πνευματική λιτότητα. Τον Σκοταδισμό.
(Τα παρακάτω αντενδείκνυται για τους άρρωστους των λαβάρων του χριστιανισμού.)
Η Λ. Ζωγράφου στο συγκλονιστικά  έργο ορόσημο Αντιγνώση (διπλά αξιέπαινο αφού γράφτηκε από Ελληνίδα εν μέσω χαλεπών καιρών για πνευματική άνθιση) χαρίζει άπλετο φως σκορπίζοντας κάθε πλάνη περί θεολογικής απάτης!
Αντιστέκεται σθεναρά, πάει κόντρα στο ποτάμι. Μάχεται για την αλήθεια. Προσπαθεί να αναστυλώσει τα πεσμένα αγάλματα του Ελληνικού Πανθέου. Να σώσει την ελληνική κληρονομία που μόλο δεν χάθηκε στον κυκεώνα φανατισμού και μισαλλοδοξίας. Το πόνημα της είναι μια  τιτάνια προσπάθεια αποκατάστασης του  μεγαλείου του ελεύθερου ελληνικού  πνεύματος που σκότωσε ο φανατικός ιουδαισμός με την μάσκα του Παύλου, του χαλκευτή  Θρησκείας και Ιστορίας. Όπως εμπεριστατωμένα αποδεικνύεται  η αφαίμαξη του Ελληνικού λίκνου ήταν ανεπιτυχής . Το Ελληνικό πνεύμα όπως ιστορικά τεκμηριωμένα  αποδεικνύει κρατήθηκε ισχνά μεν ζωντανό δε περνώντας υπογείως μες στα έθιμα της νέας θρησκεία. Οι τελετές τα ήθη και έθιμα της είναι κακέκτυπα ελληνικών ή μεσογειακών παραδόσεων (Πάσχα, Γάμοι, Κάλαντα, τραπέζι του Νεκρού κτλπ.) .Η ποίηση. τα παραμύθια και το θέατρο μαρτυρούν την ελληνική έστω και σαν επιθυμία για συνέχεια. (Η ταυτότητα του ανθρωπου 415-441)

Η ιστορία  διαστρεβλώθηκε συθέμελα . Ο χριστιανισμός θεοποίησε με την προπαγάνδα την ιδεολογία ανατροπής με στόχο την ανάληψη της εξουσίας . Η θρησκεία έγινε μοναχά το όχημα δημιουργίας μια ”θεοκρατικής άρχουσας τάξης.”
Χτυπώντας όχι το σώμα αλλά την καρδιά του τέρατος, η Ζωγράφου αναλύει αδρομερώς όχι μονό τις αναφανδόν αντιφάσεις.αλλοιώσεις των ευαγγελίων αλλά και την ταυτότητα του Ιησού-Εσσαίτη (σύμφωνα με την ανακάλυψη των  πέντε παπύρων του Qumran, που αποκαλύπτουν  όχι μόνο την ύπαρξη της κοινότητας τους αλλά τους κοινοβιακούς κανόνες καθώς και την φιλοσοφία των Εσσαιτών) το πραγματικό του έργο και σκοπό.

Με λίγα λόγια το ιντερλούδιο κριτικής – φιλοσοφιάς – ιστορικής έρευνας  προσφέρει το καλύτερο ιαματικό λουτρό κατά της προκατάληψης, φόβου και άγνοιας που μέλλει αν όχι να αλλάξει άρδην την θέαση του κόσμου, να ρίξει στην συνείδηση το σαράκι της αμφιβολίας. Σε καιρούς που η ημιμάθεια, η προκατάληψη και η δεισιδαιμονία σκλαβώνουν ακόμα το λαό η ανάγκη για γνώση είναι αδήριτη.

Το έργο της ακροβατεί μεταξύ ιλαρής και τραγικής μορφής. Το γέλιο είναι το έσχατο όριο μπροστά στην αγανάκτηση, μπροστά στην βλακεία της άγνοιας όταν αυτή είναι τυλιγμένη με το πέπλο της σοβαροφάνειας.

Μερικά παραδείγματα ιατρικών συμβουλών, για θεραπεία της φαλάκρας, από τους πεφωτισμένους Εκκλησιαστικούς Πατέρες.
Συχνή επάλειψη με κόπρανα χήνας.
Μια αγγλική συνταγή για ικτερό :΄΄Να φάει ο άρρωστος 9 ψείρες με ψωμί και βουτυρο!
Για χολολιθίαση: Διάλυσε κόπρανα προβάτου σε φρέσκο γάλα και πότιζε τον άρρωστο!  ..Ααα και ενας Γάλλος παπάς έβαλε σε δοχείο την ανάσα του Χριστού  από την Ιερουσαλήμ και την μετέφερε στην τοπική Εκκλησία .Όλα αυτά τον 12 αιώνα…

Γιατί 2000 χρόνια όπως επισημαίνεται και στην τελευταία φράση ”Το αβαείο του ιερού ναού της Ιεαρουσαλήμ μετακόμισε στο νου κάθε ανθρώπου με την Αντιγνώση!΄

Βιογραφικό:  Η Λιλή Ζωγράφου γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης, όπου πέρασε τα παιδικά της χρόνια. Ο πατέρας της ήταν εκδότης εφημερίδας με ιδιαίτερα φιλελεύθερες ιδέες για την εποχή του και πάθος για τη δημοσιογραφία. Φοίτησε στο Λύκειο Κοραής και στο Καθολικό Γυμνάσιο των Ουρσουλίνων στη Νάξο. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής φυλακίστηκε για αντιστασιακή δράση ενώ ήταν έγκυος και γέννησε στη φυλακή. Μετά την απελευθέρωση εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Τη διετία 1953-1954 έζησε στο Παρίσι. Από τη θέση της δημοσιογράφου αντιτάχθηκε στη δικτατορία του Παπαδόπουλου. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1950 με τη συλλογή από νουβέλες “Αγάπη”, γνωστή έγινε όμως εννιά χρόνια αργότερα με την έκδοση του βιβλίου της “Νίκος Καζαντζάκης, ένας τραγικός”, μια απομυθοποιητική και ψυχαναλυτική προσέγγιση της προσωπικότητας του κρητικού συγγραφέα. Συζητήσεις προκάλεσε και το δοκίμιό της “Αντίγνωση: Τα δεκανίκια του καπιταλισμού” στο οποίο υποστήριξε τη θεωρία της περί του χριστιανισμού ως θεμελιακού όρου για την επικράτηση του καπιταλισμού ανά τον κόσμο. Το πιο γνωστό έργο της είναι το μυθιστόρημα “Η Συβαρίτισσα” με έντονα αυτοβιογραφικό χρώμα και εμφανείς επιρροές από τη νιτσεϊκή φιλοσοφία. Το θεατρικό έργο της “Τιμή ευκαιρίας για τον παράδεισο” παραστάθηκε το 1976 από τη Β΄ σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s