Η ΑΝΑΝΤΑΡΣΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ -ΤΟ ΞΙΦΟΣ ΤΟΥ ΓΕΛΙΟΥ

Όταν ο Anatol France , ένας Charlie Hebdo της εποχής του , εξέδωσε την σατιρική  του αλληγορία -μυθιστόρημα  στην Γαλλία του 1914 βλέποντας ,επηρεασμένος από τα πολιτικά τεκταινόμενα σοσιαλισμού και αναρχίας , ότι  ο Θεός μες στους Ευρωπαίους  είναι νεκρός και ότι μια νέα παροπιδοφόρα ,  εμβρυακή κοινωνική οντότητα  έστηνε ένα νέο νεκρό και άδειο είδωλο  την Επιστήμη , δεν φανταζόταν ότι μετά από 100 ολάκερα χρόνια(!) ο φονταμενταλισμός κάθε θρησκείας, όχι μόνο θα επιβίωνε αλλά θα ξανά έπιανε σπαθί και πιστόλι .Τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Γαλλία ,πατρίδα τόσο του συγγραφέα όσο και κάθε  ελεύθερης σκέψης  και πνευματικής άνθισης(ελπίζω να μην ακούστηκε σοβινιστικό) με παρακίνησαν να παρουσιάσω εκτάκτως και απρογραμμάτιστα  το συγκεκριμένο έργο (9 Ιανουαρίου 2015).Ανέκαθεν  η χώρα  πυροδοτούσε  την σπίθα   της εξέγερσης κατά οποιουδήποτε αυθαίρετου τυράννου και δεσποτισμού   θεωρητικώς  και πρακτικώς. Μια ματιά να  ρίξουμε  στα ιστορικά της αχνάρια, είναι αρκετό  για να το συνειδητοποιήσουμε  ,αρχής γενομένης της Γαλλικής Επανάστασης του 1789.Συγκεκριμένα κάποιος δημοσιογράφος όταν περιέγραφε τα ζωηρά  γεγονότα της κοινωνικής επανάστασης ,αστών και εργατών , του 1848 κατά της συντηρητικής εξουσίας του Βασιλέα Λουδοβίκου Φίλιππου έγραψε ότι ”φύσηξε η Γαλλία και κόλλησε κρυολόγημα όλη η Ευρώπη ΄΄Ή παροιμιώδης φράση επιβεβαιώνει την υπόθεση .Αφού , όμως ,ο χρόνος είναι μη αναστρέψιμος  το μόνο που οφείλουμε να πράττουμε  μες στο έρεβος άπαντος  φανατισμού ,είναι το κυνήγι  όχι της  στείρας  Γνώσης  αλλά της Μόρφωσης ,αβυσσαλέα διαφορά ,που πάντα ήταν   θρυαλλίδα κάθε γόνιμης αντίδρασης .Αυτή να  γίνει στόχος και σκοπός μας ,φάρος που το φως του  σχηματίζει  το λευκό  μονοπάτι θα βαδίσουμε στο  μέλλον ,ακόμα και αν σκιές και φαντάσματα από πίσω μας τραβούν

”Όταν ξεκίνησα  το λογοτεχνικό-σατυρικό  βιβλίο του Ανατόλ Φράνς, η ανταρσία των αγγέλων . δεν φανταζόμουν να συναντήσω   ένα αριστούργημα ,έναν  αλληγορικό-συμβολικό μύθο, εμποτισμένο με  κοινωνική θεολογική κριτική ,έργο που οι νότες του Νίτσε βρήκαν τον μαέστρο τους   εγείροντας τον στοχασμό μου.Το ΄΄Καλό ΄΄και το ΄΄Κακό ΄΄αντιστρέφονται.Ο ΄΄Σουλτάνος των Ουρανών΄΄  δεν δημιούργησε τον κόσμο.Δεν είναι υπεύθυνος ούτε για έναν κόκκο σκόνης ούτε το παραμικρό φυλλαράκι.Οπως γράφει  ο Φράνς γνώστης ΄΄Ο Ιαχβέ ανέβηκε στο χρυσό του θρόνο με την πονηριά του λες και ψάρεψε τις ψυχές με δίχτυα. Αλλά δεν κέρδισε τη δόξα που περίμενε. Ο γιος του ήταν εκείνος που δέχτηκε τη λατρεία των ανθρώπων κι έδωσε το όνομά του στην καινούρια θρησκεία. Ο ίδιος παρέμεινε απλώς αγνοημένος” .Ένα απλό δείγμα της οξυδερκούς και καυστικής σκέψης του που διόλου ψευδής  δεν είναι .

Γοργός λόγος , ελκυστική  αφήγηση ,ύφος ειρωνικό και εμπαικτικό όπως αναδεικνύει  το παρακάτω απόσπασμα ΄΄Κύριε αββά, ρώτησε ο Μωρίς, θέλετε να γνωρίσετε τον φύλακα άγγελό μου; Περιμένετε μια στιγμή, έχει πάει να μου αγοράσει τσιγάρα΄΄

Το πιστόλι του δεν ματώνει σώματα αλλά δεισιδαιμονίες και προλήψεις συντρίβοντας  κελιά    .Σφαίρα του  είναι η πένα.Βολίδα της  το γέλιο που  σουβλίζει την σκέψη, κινεί την αμφισβήτηση .Γράφει ένα μεγάλο κατηγορώ αποκαλύπτοντας την πλάνη.Βγάζει στο φως τον αληθινό άνθρωπο,αυτόν που ο Φρόιντ σκιαγράφησε  μετά από χρόνια .Τον άνθρωπο κτήνος, με τα ταμπού,τα μίση ,την ηδονή του φόνου και της εξουσίας!

Λίγα λόγια για την πλοκή :Η κοιτίδα της γνώσης του ανθρώπου κάνει και τους αγγέλους να επαναστατήσουν.΄΄Η Γνώση είναι δύναμη ΄΄  όπως γράφει ο Francis Bacon .Η γνώση όταν διαχέεται στους υπόδουλους αγγέλους τους ελευθερώνει και τυφλώνει  συνάμα.Η επανάσταση έστω και στρεβλή δεν ξεκινάει τυχαία από την βιβλιοθήκη’

 Γνώση που με οδηγείς ; Ω σκέψη που με παρασέρνεις ΄΄γράφει 

Ο Αρκάδιος,ο αναρχικός βομβιστής  η Ζίτα ή Ιθουριέλ, η ΄΄καυτή κοκκινομάλλα ΄΄ ο Νεκτάριος (μορφή του έκπτωτου τραγόμορφου Διονύσου)ο Θεόφιλος, που εγκατέλειψε τον ουρανό για τα μάτια μιας σαντέζας ,ο Πρίγκιπας Ιστάρ βλέπουν την δίχως φτιασίδια,γυμνή και αποτρόπαια  μορφή του Θεού,του τυράννου και Δυνάστη … ..Επιδιώκουν  να υφαρπάξουν ένοπλα (εδώ είναι το σφάλμα) την εξουσία του .Να γίνουν Αυτός . ..Όμως φέρονται σαν παιδιά που απογαλακτίστηκαν από τον άγριο σαδιστή πατέρα. Δεν θέλουν αλλαγή ,τις   απολαύσεις και εφήμερες ηδονές με νομιμοποίηση μάλλον επιδιώκουν .

Από την άλλη, σε δεύτερο επίπεδο έχουμε τους ανθρώπους που τοιχογραφούν την Γαλλική κοινωνία.Συγκεκριμένα επικεντρωνόμαστε  στον    Μωρίς  ,ένα ελεύθερο πνεύμα που χάνει τον άγγελο προστάτη του,καθώς  αυτός  επαναστάτησε . Ένας χαρακτήρας σύμβολο, που παρά την ψευδεπίγραφη σεξουαλική ελευθεριότητα ,είναι ενδόμυχα και ασυνείδητα  δεμένος στην αλυσίδες του κομφορμισμού.Ακόμα και όταν του αποκαλύπτεται η αλήθεια της αυθαιρεσίας επιστρέφει στους κόλπους της θρησκείας αδύναμος για το μεγάλο βήμα.Γιατί όπως λέει ο Καμύ στην Πτώση ΄΄Για όποιον είναι μόνος ,δίχως θεό και αφέντες είναι αβάσταxτες οι μέρες΄΄

Ο Ανατόλ Φράνς μάλλον δεν ήθελε να γίνει το αφήγημα του μια ακρωτηριασμένη παρωδία και σάτιρα.Σαν βαθύς γνώστης και ερμηνευτής της Ελληνορωμαικής ιστορίας και φιλοσοφίας (όπως είθισται κάθε μυθιστορηματογράφος να είναι ) καταφέρνει να την συρράψει  με ακριβολογία μέσα σε τριάντα σελίδες .Σε αυτές με την  μορφή μας ξεναγεί στο χώρο της αναλύοντας και ψυχογραφώντας την επικράτηση του ιουδαισμού εναντι του αρχαίου λαμπρού πνεύματος ,χαράς και ανεξαρτησίας .Ο εκφυλισμός  των ιδανικών ,η δυστυχία και δυσαρέσκεια του παρόντος είναι οι πληγές της πτώσης από τους αιθέρες του αναζωογονητικού αέρα ελευθερίας

”Όμως ο υπέρτατος αρχηγός όλων, ο πρώτος εξεγερμένος, δεν είναι καθόλου κωμικός ήρωας. Ο Εωσφόρος, πρόσωπο καθαρά δραματικό, δεν έχει εδώ καμιά σχέση με τον παραδοσιακό διάβολο. Είναι το σύμβολο της απελευθερωτικής γνώσης και της γονιμοποιού  εξέγερσης”!.

Καλύτερα όμως να ακούσουμε τα ίδια λόγια του Ανατόλ Φράνσς που δίνουν άμεσα  το ”ηθικό δίδαγμα’, κέλευσμα και επιταγή  ώστε  σαν τους αγγέλους το λάθος δρόμο μην διαβούμε..ξανά! 

΄Τι σημασία έχει το γεγονός πως (οι άνθρωποι) απόταξαν  τον άκαρδο θεό αν δεν ακούσουν τους ευεργετικούς δαίμονες,τον Διόνυσο ,τον Απόλλωνα ,τις Μούσες που διδάσκουν κάθε αλήθεια ..Εμείς καταστρέψαμε τον τυραννό μας Ιαλνταμπαώθ(άλλη ονομασία θεού) αν καταστρέψαμε από μέσα μας την Άγνοια και τον Φόβο.Νικηθήκαμε επειδή δεν καταλάβαμε πως η μάχη είναι κάτι ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΌ και πως πρέπει να πολεμήσουμε και να νικήσουμε τον Ιαλνταμπαώθ(Θεό) απο μέσα μας και μοναχά απο μέσα μας”
…...Εμείς τι/ποιον περιμένουμε ? Γιατί η αδράνεια είναι από μόνης  της  ένοχη και φθοροποιός…

Βιογραφία :Ο ΑΝΑΤΟΛ ΦΡΑΝΣ γεννήθηκε το 1844 στο Παρίσι. Ο πατέρας του ήταν βιβλιοπώλης κι αυτό του έδωσε την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με τον κόσμο των βιβλίων. Το πρώτο του έργο είναι ποιητικό και φέρει τον τίτλο ΧΡΥΣΑΦΕΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (1873). Ο Ανατόλ Φρανς αρχίζει να επιβάλλεται με ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΒΕΣΤΡΟΥ ΜΠΟΝΝΑΡ, το οποίο βραβεύτηκε από τη Γαλλική Ακαδημία και τον έκανε ευρύτερα γνωστό. Σε μεταγενέστερα έργα του, ο Ανατόλ Φρανς διαμορφώνει και τελειοποιεί την τέχνη του, μια τέχνη που διακρίνεται απ’ την αρμονία, τη φυσικότητα, τη σπάνια διαφάνεια. Το βαθύ αίσθημα της ζωής κάνει συχνά σπάνιο ταίρι με το χιούμορ και την καλοσύνη. Απ’ το 1887 ως το 1893, ο Φρανς διευθύνει τη “Λογοτεχνική ζωή” στο περιοδικό “Χρόνος”, θητεία που θα του προσφέρει ένα πεντάτομο έργο. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του διευρύνει την όλο και μεγαλύτερη φήμη του. Το 1896 εκλέχτηκε ακαδημαϊκός, ενώ το 1921 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ. Ο μεγάλος συγγραφέας και υπερασπιστής των ανθρώπινων δικαιωμάτων πέθανε το 1924, αφού γνώρισε την παγκόσμια αναγνώριση.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s