Η ΝΙΚΗ & Χ.Α. ΧΩΜΕΝΙΔΗΣ

Η ζωή της Νίκης είναι η ζωή όλων των παιδιών που έρχονται στο κόσμο με ένα βαρύ φορτίο στους ώμους τους. δεν το απαρνιούνται ούτε όμως το αφήνουν να λυγίσει 

Οι άνθρωποι της << Νίκης >> είναι η Ιστορία της Ελλάδας στον 20ο αιώνα

Η Ιστορία ζωής της Νίκης Αρμάου είναι η ιστορία ζωής της Νίκης Νεφελούδη, μητέρας του Χωμενίδη η οποία δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα υποπροιοντα φαντασίας. Είναι η Κόρη του Βασίλη Νεφελούδη πρώην Βουλευτή της Αριστεράς, σημαίνοντος προσώπου της και υποψηφίου του αξιώματος  της Δημαρχίας στον Δήμο Αθηνών. Η ζωή της Νίκης, είναι το μωσαικό της Ελληνικής ιστορίας από την Μικρασιατική Καταστροφή με τα συμπαρομαρτούντα της,  τον εξοστρακισμό της Αριστεράς  αρχικά με το περίφημο ΄΄ιδιώνυμο΄΄ και τις συναφείς διώξεις, φυλακίσεις, εκτελέσεις, την δικτατορία Μεταξά μέχρι την πρώτη πρωθυπουργία Καραμανλή. Γεννηθείσα μια χιονισμένη μέρα του Φλεβάρη, στο πιο σουρεαλιστικό τοπίο, μιας έπαυλης στην Κηφισιά από μια Ουγγαρέζα και τον Πατέρα της -επειδή φοβόταν οι γονείς την φυλάκιση από τις Αρχές της δικτατορίας Μεταξά- το ταξίδι της Νίκης ξεκινάει εν μέσω κοινωνικών και βιολογικών οδυρμών που προσδιορίζουν εν τη γεννήσει της, την βάναυση και ιδιότυπη ζωή της..

”Η Νίκη Αρμάου είναι μυθιστορηματικό πρόσωπο. Το ίδιο συμβαίνει με όλους όσου παρελαύνουν στις σελίδες του παρόντος βιβλίου. Αποτελούν αντανακλάσεις ανθρώπων, οι οποίοι έζησαν και έδρασαν στ’  αλήθεια σε έναν κόσμο μυθοπλασίας. Ως συγγραφέας θέλω να μαι πιστός όχι στο γράμμα αλλά στο πνεύμα της ιστορίας καθενός. Και της Ιστορίας. Ανασυνθέτω τα γεγονότα, αυθαιρετώντας ενίοτε καλλιτεχνικά, με την φιλοδοξία να φτάσω μέχρι το μεδούλι τους. Και αγωνιώ, από την αρχή έως το τέλος, να μην υποτιμήσω, να μην αδικήσω κανέναν΄΄

Το μυθιστόρημα έχει  ως αφηγήτρια την ίδια την Νίκη μες στο ψυχρό θάλαμο του νεκροτομείου. Έχοντας φτάσει στο τέλος, με την διαύγεια και ει δύνατον αντικειμενικότητα, εξιστορεί  την πολυτάραχης ζωής της, η οποία φαντάζει ως γενετική κληρονομούμενη ”ιδεολογική ασθένεια΄΄ Είναι κόρη του ΄΄Αντώνη Αρμάου΄΄ και της Άννας, δύο άτεγκτων κομμουνιστών που αντιμετωπίζονται ως ξένα σώματα στην Ελλαδική κοινωνία των εθνικοφρόνων, και ως πληρωμένοι προδότες από την Αριστερά, αν και πρόκειται για αλύγιστους υποστηρικτές της. Η πορείας τους σημαδεύεται με φυλακίσεις, εκτοπίσεις, αγώνες βαμμένους με δάκρυα και αίμα, όσο και τραγελαφικά γεγονότα κάτω από την  δεσποτεία της Θεάς Τύχης. Δεν είναι διόλου αφελής η θεωρία της: ” Η γέννηση μου ήταν ένα απρόσεκτο ατύχημα”. Η αρχή του μίτου αυτής της μυθοπλαστικής βιογραφίας ξεκινάει από την Μικρασία μέχρι την Αθήνα και φθάνει στην Μέση Ανατολή και Ρωσία, τερματίζοντας στην Αμερική. Έμμεσος πρωταγωνιστής είναι η οικογένεια της, που φέρει την κηλίδα του τουρκοσπέρματος, του Κόκκινου, του Εαμβούλγαρου, του προδότη και πολλών άλλων, ώστε να ναι συνεχώς εξοστρακισμένοι λόγω του ”έντιμου,πιστού στα ιδανικά, βίου” της σε μια συμφεροντολογική, χαοτική εποχή. Το πεπρωμένο της είναι προδιαγεγραμμένο, και καταλήγει σε καταρράκτη αν δεν βρει ένα κούτσουρο να γραπωθεί. Ένας ανήλεος, άδικος, τραχύς  αγώνας για την αυτονομία, για Νίκη! Όπως λέει ο Έσσε

”Η ζωή κάθε ανθρώπου είναι ένας είδος δρόμου προς τον εαυτό του,

το πρόπλασμα του δρόμου το προσχέδιο ενός μονοπατιού.”

Πρέπει να να επαναστατήσει από την επανάσταση αν θέλει να βγει Νικήτρια, αν θέλει να κερδίσει την Ζωή

Όπως αναφέρει ο ιστορικός Ιάσων Χανδρινός: «Ο συγγραφέας παρακολουθεί την ιστορία του ΚΚΕ, που λόγω των υψηλών τειχών τα οποία την περιβάλλουν παραμένει εν πολλοίς στη φαντασία μας, επιτρέποντάς μας κάποτε να τη μυθοποιούμε. Το μυθιστόρημά του είναι μια υπαρξιακή κατάδυση στο ζήτημα της κομματικής πίστης. Παρά το γεγονός πως ο Νεφελούδης αποβλήθηκε από ένα σημείο και μετά από τους κόλπους του ΚΚΕ, δεν έχασε ποτέ την ιδεολογική του πίστη. Η βασική σύγκρουση του βιβλίου είναι η σύγκρουση ανάμεσα σε αυτή την πίστη και την οικογένεια, αποδεικνύοντας πως οι άνθρωποι είναι εντελώς απρόβλεπτοι σε κρίσιμες περιστάσεις: δεν συμπεριφέρονται ποτέ σαν μαθηματικές εξισώσεις».

Στο διάκοσμο του γοητευτικού, γοργού, θυελλώδους, ανατρεπτικού, μυθιστορήματος σκιαγραφείται η  ιστορία της Ήττα της Αριστεράς, ΄΄Μέσα από την Ήττα γεννήθηκε η Νίκη΄΄ όπως γράφει ο Βασίλης Βασιλικός. Η μυθοπλασία του έργου, είναι η μονάχα οι αδρές  πινελιές ενός άσπρου καμβά που συνεχώς οι σκιές της πραγματικότητας τον μαυρίζουν. Επομένως, διαπερνώντας τα πρόσωπα, ερχόμαστε αντιμέτωποι μ ένα καθαρά πολιτικό έργο. Οι χαρακτήρες είναι παράγωγα των αχναριών της ιστορίας και της κοινωνίας, δέσμιοι των ιδανικών τους. Απ’ απόσταση ύψους και χρόνου, ο Χωμενίδης θα ασκήσει δριμεία κριτική στην προγονοπληξία και άκαμπτη γραμμή των όψιμων, Ιδεών. Απόδειξη του στέκεται η ίδια η ασφυκτική ζωής της Νίκης. Όμως κι εμμέσως, αυτή αναδεικνύεται από την Στάση των Νικητών.

Όπως στο Σοφό Παιδί, οι νικητές, είναι αήθεις.  Δηλαδή, είναι αυτοί που εργαλειακά, για ίδιον όφελος, χρησιμοποιούν πρόσωπα και όργανα, προσαρμόζονται σαν χαμαιλέοντες στο περιβάλλον αξιοποιώντας ελέω ιδιοτελών συμφερόντων. Η Δαρβινική θεωρία της προσαρμογής κι όχι καθαυτής δύναμης, είναι η μοναδική αρετή επιβίωσης και οφέλους. Φερειπείν, ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η γιαγιά της Νίκης. Καίτοι μητέρας μπροστάρηδων αριστερών, δεν έχει πρόβλημα στο γάμο  των κορών τις, τη Φανής και Μαρκέλλας  με συνεργάτες των Γερμανών, Στράτο Βάρνα και Σάββα Μπογδάνο, αντίστοιχα.Ή του Αλέξανδρου Στροφάκη, που δεν διστάζει να απεμπολήσει τα ΄υψηλά ιδεώδη΄ της Αριστεράς, να ξεφύγει από το μολυβένιο παρελθόν της νεκρικής άκαμπτης παράδοσης όταν αυτά γίνονται εμπόδιο ανέλιξης και επιτυχίας.

Αν και πρόκειται για την βιογραφία της μητέρα, όπως το βιβλίο της Κατερινας του Κορτώ, -πέρα της προσωπικής, μετα θάνατον αφήγησης καθώς η Νίκη χάνεται τον Ιούνιο του 2008,  των αδρών κοινωνικοπολιτικών σχολιασμών και της κληρονομούμενης νόσου μιας βεβαρημένης από κακουχίες οικογένειας-   τα έργα έχουν καίριες διαφορές στο ενδότερο πυρήνα του Μηνύματος τους. Η Νίκη είναι μια τοιχογραφία της Ελληνικής Ιστορίας της Αριστεράς άμεσα συνυφασμένη με την προσωπική ζωή των ηρώων εν αντιθέσει με την Κατερίνα, όπου τα πολιτικά δρώμενα λογίζονται ως ανούσια συμβάντα. Ο μακρόκοσμος, το παρελθόν, η πολιτική ταυτότητα είναι αλυσίδες που τους κρατούν εγκλωβισμένους, ΄΄εκούσιες΄΄ πηγές των μαρτύρων  τους. Εβδομήντα ημερών, η Νίκη στέλνεται εξορία στις Κυκλάδες μαζί με την μητέρα της. Στην διάρκεια της Κατοχής, η οικογένεια διαμελίζεται χωρικά και ιδεολογικά, με την μικρή ηρωίδα στο προσκήνιο να καλείται να αφομοιώσει τις αντικρουόμενες τάσεις. Ενώ στα 10 της θα πάρει την πιο κρίσιμη απόφαση, καθώς πρέπει να επιλέξει μεταξύ μια άνετης ζωής μες στο πλούτο, όμως στερούμενη την οικογένεια της ή τον στρατευμένο αγώνα, ακολουθώντας τους γονείς της, σε μια βρώμικη διώροφη πλινθοοικοδομή προσφύγων. Στο σταυροδρόμι οικειοθελώς, θα διαβεί τον ανήφορο δηλαδή την φυγή, την ανέχεια και αδικία, γνωρίζοντας από μικρή την σαπίλα, τον βούρκο τον υπόκοσμο, ζώντας ολημερίς με τον αδιόρατο τρόμο και το φθοροποιό άγχος της απώλειας. Εξάλλου αν μια κατάσταση επαναλαμβάνεται έστω και νοερά, λαμβάνει φυσική υπόσταση μ’ όλες τις συνέπειες της. Θα μεγαλώσει σαν τυφλοπόντικας μες σε μια πολυκατοικία που θυμίζει το Δέκα του Καραγάτση, ξεχνώντας τα όνειρα για παρέες, πλάκες, χαμόγελα, εγκύκλια εκπαίδευση, πειράγματα. δασκάλους. αυλές, παιχνίδια της πρώτης νοσταλγικής νιότης. Ένα κορίτσι που ο φόβος της ελευθερίας,τα κηρύγματα νομιμοφροσύνης, έκλεψαν το όνειρο της για  ζωή.

Όμως κάποτε θα βγει από το πνιγηρό  μπουντρούμι της. Απομυθοποιούνται  τα γονεικα είδωλα. Η παράσταση έχει ξαναπροβληθεί κι οι αλύγιστοι ρόλοι  έχουν αποτύχει. Θα νιώσει το σκίρτημα, το πρωτόγνωρο ακατανόητο αίσθημα άντλησης δύναμης, το μοναδικό αήττητο όπλο που κινεί  κάθε αληθινή επανάσταση. Τον Έρωτα!

΄΄Αν υπάρχει μια προσωπική μοίρα δεν υπάρχει ανώτερο πεπρωμένο ή τουλάχιστον υπάρχει αυτό που κρίνει μοιραίο και  αξιοκαταφρόνητο ” Αλμπέρ Καμύ

Την γνωρίσαμε ως νήπιο, κόρη μαθήτρια, έφηβη, τώρα θα την δούμε ως ερωτευμένη Γυναίκα, ανεξάρτητη, αγωνίστρια της ζωής της, της αποδέσμευσης, της αυτονομίας της από την ντετερμινιστική αλυσίδα που οδηγεί στην άβυσσο. Δεν θα μείνει υπάκουη στα φαντάσματα της υποδούλωση, που θέλουν τον άνθρωπο τυφλό στρατιώτη μιας φρούδας  ελπίδας, ενός υπέρτερου Ιδεώδους. Θα παλέψει για την θέση της με λάβαρο την ελευθερία, την φλόγα της ζωής, το διακαή της πόθο που κοχλάζει και σπαρταράει μέσα της.

Το πεπρωμένο μπορείς να το αρνηθείς, να το παλέψεις να πασχίζεις να του ξεφύγεις. Την επιθυμία σου όταν αναδύεται ατόφια και σπαρταριστική μέσα από ένα τόσο ζωντανό όνειρο, την κουβαλάς και καλπάζεις!

Αυτή είναι η Ιστορία της. Μέσα από τις στάχτες και τα αποκαιδια των φλογών  λάμπει μονάχα η ΄΄Νίκη΄΄

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s